Volwassen kinderen breken soms het contact met de ouders omdat ze geen andere optie zien om hun innerlijke veiligheid en/of autonomie te stellen en bewaken. Denk aan incest, geweld en chronische verwaarlozing en/of ondermijning van het bestaansrecht van het kind (bij narcistische ouders).

Het (tijdelijk) breken van contact kan dus een nodige stap zijn. Belangrijk is je innerlijke wereld te blijven voelen, helen en integreren. Hoe je het went of keert heb je je moeder en vader op gepaste wijze in te sluiten in je hart. Hoe doe je dat? Je hebt de oorspronkelijke liefde voor je ouders, de grote liefde van de ziel, te (h)erkennen. Deze liefde zit diep weggestopt in je hart, maar het is er wel, het is er altijd geweest.

Wanneer deze weer mag bestaan naast de pijn en mogelijk trauma kan het helingsproces zich verder ontvouwen.Het is echt nodig dat deze liefde weer vrijkomt en tot je beschikking is. Je hebt het nodig om de pijnlijke ervaringen om te zetten in compost voor de ziel. Je kunt dan het persoonlijke stuk karma, wat jij aan te gaan hebt in dit leven, oplossen en helen.