In de moederwond schuilt een diepe onderliggende separatieangst en de angst om afgewezen te worden. Dit zit in de kern van de moederwond en uit zich als: een innerlijk conflict tussen het innemen van je eigen ruimte om je authentieke zelf te zijn (het mannelijke) en je behoefte aan een veilige en geborgen binding (het vrouwelijke).
Met ruim 25 jaar praktijkervaring ben ik tot de conclusie gekomen dat de relatie met moeder de meeste onbewuste lagen kent van alle relaties. Dit geldt voor zowel mannen als vrouwen en heeft te maken met de symbiotische relatie met moeder die begint in de baarmoeder.
Er zijn, volgens mij, 3 soorten moederwonden. Deze zijn:
1) De verharde moederwond
Wanneer moeder niet emotioneel beschikbaar is kan ze niet voldoen aan jouw emotionele behoeftes. Misschien heb je ooit de still face experiment gezien op youtube. Zo nee, is het wel goed om ernaar te kijken. Je ziet wat er gebeurt wanneer moeder niet emotioneel beschikbaar is. Wanneer dit chronisch wordt dan stopt het kind eerder of later met uitreiken. Het kind beschermt zichzelf tegen de pijn van afwijzing en beweegt van moeder af met de hoop op een geborgen binding via haar te ontlasten, sterk zijn, het alleen redden.
In je ontwikkeling verhard je net zoals moeder. Dit leidt vaak tot een afstandelijke en/of oppervlakkige relatie met elkaar. Irritaties, frustraties en verwijten kunnen zich opstapelen en daarnaast kan de innerlijke criticus je op alles wijzen wat je niet goed doet en wat je veel meer zou moeten doen. Jouw moeder doet waarschijnlijk hetzelfde.
2) De grenzeloze moederwond
Deze ontstaat wanner moeder behoeftig en/of zuigend is en/of claimend is. Denk aan een moeder die zelf (onbewust) gemoederd wil worden. Misschien heeft zij een neiging tot hypochondrie en/of hangt ze het slachtoffer uit waarbij haar energie onbegrenst aanwezig kan zijn.
Het kan ook een verharde moeder zijn die aan de buitenkant niet wil laten merken dat zij behoeftig is maar toch energetisch signalen uitzendt naar haar kind van ‘help me’.
Veel kinderen stappen in de ouderrol om de pijn van moeder mee te dragen en het gat van liefde bij moeder te dichten. Deze kinderen bewegen niet van moeder af, ze bewegen naar haar toe en beantwoorden de symbiotische relatie die moeder (onbewust) wenst. Ze hebben last van grenzeloosheid, hun IK ruimte blijft niet overeind.
En er is nog de moeder die zogenaamd alles voor je wilt doen. Haar zelfwaarde hangt dan te veel af van haar rol als moeder, zij wil te veel betekenen voor je en maakt zichzelf onmisbaar. Zij zit veel te veel in je eigen ruimte. Deze moeders houden hun kinderen in een afhankelijke kind-rol.
3) De combi moederwond
De combinatie van verharding en grenzeloosheid is de meest ingrijpende en gecompliceerde moederwond en kenmerkt zich door een hoge mate van onveiligheid. Dit vanwege de afwisselende, verwarrende, onvoorspelbare en onbetrouwbare hechting met moeder.
Deze moeders kampen met psychische klachten die in veel gevallen, in de jaren 60, 70 en 80, niet gezien en erkend zijn. Dat betekent dat ze geen hulp hebben gekregen. Deze moeders en de omgeving – de vaders, familie en vrienden – zijn zich niet bewust van de gevolgen van het lijden van moeder noch van het kind. De combi moederwond kan leiden tot een diepgeworteld gevoel van onveiligheid en (zelf-)afwijzing bij het kind.
Veel kinderen wiens moeders wel hulp hebben gekregen doen het veel beter omdat de klachten van moeder meer zichtbaar en benoembaar zijn. De rol van vader en naaste familie is hier ook bepalend in.
In de moederwond zit er altijd veel liefde
In alle moederwonden zit er schuld en schaamte maar ook VEEL LIEFDE, ook is deze niet altijd in beeld. In de moederwond workshops nemen we deze liefde aan. Dit geldt ook voor de liefde die je hebt gegeven die moeder niet heeft kunnen ontvangen en beantwoorden. Deze liefde erkennen is belangrijk. Tevens geven we hier bedding aan dat deze liefde dienend mag zijn aan jezelf.
Mocht je een van deze moederwond dynamieken herkennen, ben je van harte welkom om mee te doen met de 3-daagse workshop ‘Helen van de moederwond’.